ఆ రోజు ఆ చీర లేకపోతే? నేపాల్ వరదల్లో ప్రాణాలను కాపాడిన ఆరు మీటర్ల చీర కథ

—సూర్య ప్రకాష్ జోశ్యుల

కొన్ని వస్తువులు మన జీవితంలో ఎంత సాధారణంగా ఉంటాయో, అవి అసాధారణమైన సందర్భంలో ఎంత విలువైనవిగా మారతాయో మనం అసలు ఊహించలేం. ఓ మహిళ ఒంటిపై ఉన్న చీర కూడా అలాంటిదే అని ఇప్పుడు జరిగిన సంఘటన నిరూపించింది. రోజూ ధరించే ఓ సాధారణ వస్త్రం. కానీ నేపాల్‌లో ఆ రోజు అది చీరగా మిగల్లేదు. ప్రాణం, మరణం మధ్య ఒక తాడుగా మారింది.

వరద నీరు ఒక్కసారిగా ఉధృతంగా దూసుకొచ్చింది. చుట్టూ ఉన్న వాహనాలు ఒక్కొక్కటిగా నీటిలో కొట్టుకుపోతున్నాయి. మూడు బస్సుల్లో ప్రయాణిస్తున్న తమిళనాడు యాత్రికులకు ఏం జరుగుతుందో అర్థమయ్యేలోపే పరిస్థితి అదుపు తప్పింది. ఒక బస్సు మాత్రం ఎలాగో రోడ్డుపైనే నిలిచిపోయింది. అందులో ఉన్న 21 మంది ఒక్కొక్కరుగా బయటకు వచ్చి సమీపంలోని కొండపైకి పరుగులు తీశారు.

కానీ ప్రమాదం నుంచి బయటపడటం అంత సులభం కాదు. అందరూ కొండపైకి చేరుకోలేకపోయారు. వృద్ధులు కొందరు కిందనే చిక్కుకుపోయారు. పైకి రావడానికి శక్తి లేదు. కింద మాత్రం ఉగ్రంగా ప్రవహిస్తున్న వరద. వాళ్లకు మిగిలిన సమయం బహుశా కొన్ని నిమిషాలే.

అప్పుడు ఓ మహిళ తన చీరను విప్పింది.

ఆరు మీటర్ల పొడవున్న ఆ చీరలో ఒక చివరను కిందకు విసిరింది. మరో చివరను పై నుంచి గట్టిగా పట్టుకుంది. కింద ఉన్న వృద్ధులు దాన్ని పట్టుకున్నారు. పై ఉన్నవాళ్లు లాగారు. ఒక్కొక్కరుగా వారు కొండపైకి చేరుకున్నారు. ఆ రోజు ఆ చీర ఒక వస్త్రం కాదు. అది ప్రాణాలను పట్టుకున్న చివరి చేయి.

ఒక సాధారణ ప్రయాణం.. ఒక్కసారిగా ప్రాణాల కోసం పోరాటం

ఆగస్టు 26 ఉదయం సుమారు 9 గంటల సమయంలో తమిళనాడుకు చెందిన యాత్రికులు నేపాల్‌లోని రసువా జిల్లాలో భోటేకోషి నది సమీపంలో మూడు బస్సుల్లో ప్రయాణిస్తున్నారు. యాత్రలో ఉన్న వారికి ముందున్న కొన్ని నిమిషాలు తమ జీవితాలను పూర్తిగా మార్చబోతున్నాయని అప్పటికి తెలియదు.

ఒక్కసారిగా వరద నీరు ఉధృతంగా దూసుకొచ్చింది. నది తన దారిని మాత్రమే కాదు, దారిలో ఉన్న ప్రతిదానినీ తనతో పాటు లాక్కెళ్లడం మొదలుపెట్టింది. వాహనాలు కదలిపోయాయి. రోడ్డు ప్రమాద ప్రాంతంగా మారిపోయింది.

“మా బస్సు మాత్రమే అక్కడే నిలిచింది. చుట్టూ ఉన్న వాహనాలన్నీ వరదలో కొట్టుకుపోతున్నాయి” అని మయిలాడుతురైకి చెందిన మణిమేగలై గుర్తుచేసుకున్నారు.

ఒక సాధారణ యాత్రికుల బృందం క్షణాల్లోనే ప్రాణాల కోసం పరుగెత్తే బృందంగా మారిపోయింది. డ్రైవర్ సీటు వైపు నుంచి ఒక్కొక్కరుగా బయటకు వచ్చి సమీపంలోని కొండపైకి ఎక్కారు.

అక్కడే అసలు పరీక్ష ఎదురైంది. కొండపైకి ఎక్కలేని వాళ్ల కోసం ఒక మహిళ తీసుకున్న నిర్ణయం. పైకి చేరుకున్న వాళ్లు తమ ప్రాణాలను కాపాడుకున్నారు. కానీ కింద మిగిలిపోయిన వృద్ధులను చూసినప్పుడు వాళ్లు అక్కడితో ఆగిపోలేదు.

వాళ్లను పైకి తీసుకురావాలి. కానీ ఎలా?

తాడు లేదు. ఎలాంటి రక్షణ పరికరాలు లేవు. సహాయం చేసే బృందాలు ఇంకా అక్కడికి చేరుకోలేదు. కింద నీరు పెరుగుతూనే ఉంది.

అప్పుడు ఆ మహిళ తన చీరను విప్పింది.

చీరను కిందకు విసిరి, దాని చివరను వృద్ధులకు అందించింది. పై నుంచి పట్టుకుని వారిని లాగారు. వరద నీటిలో చిక్కుకున్న వారికి అది కొండపైకి చేరుకునే మార్గంగా మారింది. ఇది పెద్ద రెస్క్యూ ఆపరేషన్ కాదు. ఇందులో ఆధునిక పరికరాలు లేవు. ప్రభుత్వ యంత్రాంగం లేదు. హెలికాప్టర్ లేదు.

ఒక చీర మాత్రమే ఉంది. దాన్ని పట్టుకున్న కొన్ని చేతులు ఉన్నాయి. బతకాలన్న పట్టుదల ఉంది. కొన్నిసార్లు ప్రాణాలను కాపాడేది పెద్ద వ్యవస్థ కాదు. ప్రమాద సమయంలో ఎవరో ఒకరు తీసుకునే చిన్న నిర్ణయమే.

ఆ చీర కథ ఎందుకు ఇంత ముఖ్యమంటే..

నేపాల్ వరదల గురించి రేపు ఎన్నో సంఖ్యలు మనం చదువుతాం. ఎంతమంది చిక్కుకున్నారు, ఎంతమందిని రక్షించారు, ఎంతమంది గల్లంతయ్యారు, ఎన్ని వాహనాలు కొట్టుకుపోయాయి.. ఇలా ఎన్నో వివరాలు వస్తాయి.

కానీ ఆ సంఖ్యల మధ్య మనిషి కనిపించకుండా పోయే ప్రమాదం ఉంటుంది. ఒక సంఖ్యగా కనిపించే “21 మంది రక్షించబడ్డారు” అనే వార్త వెనుక, ఒక మహిళ తన చీరను విప్పి మరో మనిషి ప్రాణాన్ని కాపాడిన క్షణం ఉంది.

అదే ఈ కథకు అసలు అర్థం.

ఎందుకంటే విపత్తులు వచ్చినప్పుడు మనం సాధారణంగా రక్షణ వ్యవస్థల గురించి మాట్లాడతాం. ప్రభుత్వాల గురించి మాట్లాడతాం. హెలికాప్టర్ల గురించి మాట్లాడతాం. సహాయక చర్యల గురించి మాట్లాడతాం. అవన్నీ అవసరమే. కానీ విపత్తు మొదలైన ఆ మొదటి కొన్ని నిమిషాల్లో మనిషికి అందుబాటులో ఉండేది తరచూ అతని పక్కనే ఉన్న మరో మనిషి మాత్రమే.

ప్రాణాలతో బయటపడ్డా.. కథ ఇంకా పూర్తికాలేదు

ఈ 21 మంది ఇప్పుడు ఢిల్లీలో ఉన్నారు. నేపాల్ సాయుధ పోలీసు దళం శిబిరానికి చేరుకున్న తర్వాత వారికి వైద్యం, అవసరమైన సౌకర్యాలు అందించారు. అనంతరం నేపాల్ సైన్యం హెలికాప్టర్‌లో వారిని ఖాట్మండూకు తరలించింది. ఆగస్టు 28న అక్కడి నుంచి ఢిల్లీకి తీసుకొచ్చారు.

విమానాశ్రయంలో కేంద్ర విదేశాంగ మంత్రి ఎస్. జైశంకర్, తమిళనాడు మంత్రులు ఆధవ్ అర్జున, ఏ. రాజ్‌మోహన్, తమిళనాడు బీజేపీ అధ్యక్షుడు నైనార్ నాగేంద్రన్ తదితరులు వారిని స్వాగతించారు.

వాళ్లు ఇంటికి తిరిగి వచ్చారు. కానీ వాళ్ల మనసులు మాత్రం ఇంకా నేపాల్‌లోనే ఉన్నాయి. ఎందుకంటే తమతో కలిసి ప్రయాణించిన మరికొందరి ఆచూకీ ఇంకా తెలియదు.

అందుకే ఈ 21 మందికి ఇది కేవలం రక్షణ కథ కాదు.

తాము బతికి బయటపడ్డామన్న ఆనందంతో పాటు, తమతో వచ్చిన వాళ్లు ఎక్కడున్నారో తెలియని బాధ కూడా ఉంది. ఆ చీరను ఎవరూ మర్చిపోలేరు. చిదంబరానికి చెందిన త్యాగరాజన్ ఈ అనుభవాన్ని “పునర్జన్మ”గా అభివర్ణించారు. మణిమేగలై మాత్రం తమతో వచ్చిన ఇతరుల గురించి ఆందోళన వ్యక్తం చేశారు. ఆమె మాటల్లోనే ఆ రోజు అసలు విషాదం దాగి ఉంది. తాము బతికారు. కానీ అందరూ బతికారా అన్న ప్రశ్నకు ఇంకా సమాధానం లేదు.

అయినా, ఆ భయంకరమైన వరదలో ఒక విషయం మాత్రం వారికి జీవితాంతం గుర్తుండిపోతుంది.

ఓ మహిళ తన చీరను విప్పిన క్షణం. ఆమెకు అప్పుడు అది పెద్ద పని అనిపించి ఉండకపోవచ్చు. చేతిలో ఉన్నది అదే. చేయగలిగింది అదే. కానీ ఆ కొన్ని మీటర్ల వస్త్రం కొందరికి మరో రోజు ఉదయాన్ని చూసే అవకాశం ఇచ్చింది. ఒక చీర సాధారణంగా ఒక మహిళను కప్పుతుంది. ఆ రోజు మాత్రం అదే చీర కొందరి ప్రాణాలను కాపాడింది.