140 కోట్ల జనాభా.. కానీ ఫిఫా వరల్డ్ కప్లో ఎక్కడ..?
ప్రపంచవ్యాప్తంగా సాకర్ పండుగ ‘ఫిఫా వరల్డ్ కప్’ (FIFA World Cup) నాకౌట్ మ్యాచ్లతో జోరందుకుంది. అయితే 140 కోట్లకు పైగా జనాభా కలిగిన భారతదేశం మాత్రం ఎప్పటిలాగే కేవలం ప్రేక్షక పాత్రకే పరిమితమైంది. క్రొయేషియా, కతార్, కేప్ వెర్డే, జపాన్ వంటి చిన్న చిన్న దేశాలు కూడా ఈ మెగా టోర్నీకి సులభంగా క్వాలిఫై అవుతుంటే.. భారత్ క్వాలిఫైయింగ్ రౌండ్స్ కూడా దాటలేకపోవడానికి గల ప్రధాన కారణాలపై క్రీడా వర్గాల్లో పెద్ద చర్చ నడుస్తోంది. నిజానికి భారతదేశానికి 1950లోనే ఫిఫా వరల్డ్ కప్ ఆడే సువర్ణ అవకాశం దక్కింది.
ఇతర ఆసియా దేశాల ఉపసంహరణతో భారత్కు నేరుగా ఎంట్రీ లభించినప్పటికీ.. అఖిల భారత ఫుట్బాల్ సమైక్య (AIFF) నాటి ఆర్థిక ఇబ్బందులు, విమాన ప్రయాణ ఖర్చులు భరించలేక టోర్నీ నుంచి తప్పుకుంది. అప్పట్లో వరల్డ్ కప్ కంటే ఒలింపిక్స్కే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం కూడా మరో కారణం. ఆ తర్వాత భారత్ అనేక క్వాలిఫైయింగ్ క్యాంపెయిన్లలో పాల్గొన్నా ఎప్పుడూ మెయిన్ డ్రాకు అర్హత సాధించలేకపోయింది. భారతదేశంలో ఫుట్బాల్ వెనుకబడటానికి ప్రధాన కారణం ఇక్కడి ‘క్రికెట్’ ప్రజాదరణ.
దేశంలో అత్యధిక టెలివిజన్ రేటింగ్స్, భారీ స్పాన్సర్షిప్లు, కళ్ళు చెదిరే సంపాదన అన్నీ క్రికెట్కే దక్కుతున్నాయి. దీనివల్ల యువ అథ్లెట్లు చిన్నప్పటి నుంచే క్రికెట్ వైపు ఆకర్షితులవుతున్నారు. పశ్చిమ బెంగాల్, గోవా, ఈశాన్య రాష్ట్రాలలో ఫుట్బాల్కు విపరీతమైన ఆదరణ ఉన్నప్పటికీ.. అది దేశవ్యాప్తంగా ఒక బలమైన వ్యవస్థగా మారడంలో విఫలమైంది. 2014లో ఇండియన్ సూపర్ లీగ్ (ISL) ప్రారంభమైన తర్వాత విదేశీ కోచ్లు రావడం, మౌలిక సదుపాయాలు మెరుగుపడడంతో కొంత మార్పు వచ్చింది.
అయినప్పటికీ, జపాన్ (J-League), సౌత్ కొరియా (K-League) దేశాలతో పోలిస్తే భారత ఆటగాళ్లకు హై-ఇంటెన్సిటీ మ్యాచ్లు ఆడే అనుభవం తక్కువ. భారతదేశంలో చాలా రాష్ట్రాల్లో క్వాలిటీ గ్రౌండ్స్, ప్రాపర్ కోచింగ్ ఫెసిలిటీస్, గరాస్రూట్ లెవెల్ (పాఠశాల స్థాయి) లీగ్లు లేవు. విదేశీ జట్లలో భారత సంతతి ఆటగాళ్లు రాణిస్తున్నారంటే లోపం మన ప్రతిభలో లేదు, మన సిస్టమ్లోనే ఉందని స్పష్టమవుతోంది. రాబోయే రోజుల్లో అయినా క్షేత్రస్థాయిలో పెట్టుబడులు పెంచితేనే భారత్ వరల్డ్ కప్ కల నెరవేరుతుంది.








